Vals!

Vals!
“You never walk alone” zong ik uit volle borst in zijn oor. Lee Towers was in de stad, en ook al kon ik geen nummer bedenken wat die beste man ooit gezongen had en verbaasde het me dat hij nog leefde, het was een feestje! En ik tetterde dus vrolijk mee.
Tot ik zijn gezicht zag.
“Oei, vals?” vroeg ik.
“Ja nogal” lachte hij.

“Altijd?” vroeg ik even later op de weg naar huis.
Hij aarzelde even.
“Alleen als je zingt.”

Oké. Dat was het dan. Een carrière als zangeres kan ik dus wel vergeten. Geen volle zalen voor mij, mijn poster prijkt niet boven bedden, geen draaiende stoelen bij The Voice. Houd die microfoon uit mijn buurt.

Misschien had ik al kunnen bedenken tijdens dat optreden op de basisschool, 40 jaar geleden. Met een paar vriendinnetjes deden we een act van Frizzle Sizzle.
Voor de veertigers en vijftigers onder jullie, weten jullie nog?

Neem de tijd voor alle dingen
Leef je eigen ritme
Alles kun je laten swingen
In je eigen ritme
Ritme zit in alle mensen
En swingen kun je leren
Oh yeah yeah yeah alles heeft een ritme

Zo, die krijg je vandaag niet meer uit je hoofd.

Terwijl mijn vriendinnetjes de show stalen met zingen én dansen beperkte ik me tot het laatste. Daar had ik al moeite genoeg mee, want ook een carrière als danseres is niet voor mij weggelegd. Dat mijn zangkunsten niet helemaal overeenkwamen met dat van mijn klasgenootjes hoorde ik wel, dus ik playbackte.

Toen ik de dag na Lee in de auto iets meebrulde, dacht ik aan wat Marcel had gezegd.
“Oké meisjes, eerlijkheid graag. Zing ik erg vals?” wilde ik weten. Er volgde een soort gemompel, geen ja en geen nee.
Na deze onuitgesproken halve zinnen was het even stil.

“Ik playback altijd” zei de één toen.
“Ik haat zingen” zei de ander.
“Mijn juf van de kleuters kan mooi zingen, maar de andere juffen zingen nóóit, ik denk dat zij het ook niet kunnen” zei de jongste.
De vierde dacht nog even na.

“Mam, jij kunt goed schrijven. Misschien kun je wel liedjes schrijven en ze dan door iemand anders laten zingen. Dat lijkt me beter.”

Ik heb mijn antwoord.
Een dikke rode streep door een carrière als zangeres. Het is niet anders.

Ik blijf maar gewoon schrijven, lijkt me beter voor iedereen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s