Mijn vader zei het vaak.
Te vaak vond ik eigenlijk.
‘Ik ben trots op je.’
‘Overdrijf niet zo pap,’ zei ik dan, terwijl ik de mooie woorden tot me door liet dringen. Ze lieten me groeien.
Tegenwoordig zou ik zó graag die woorden nog eens van hem willen horen. Gewoon omdat het zo fijn is dat er mensen zijn die zien wat je doet, hoe hard je werkt, hoe moeilijk het soms is om ergens te komen en het dan tóch te doen.

Ik zeg het zelf vaak.
Te vaak volgens mijn kinderen.
Maar ik zie hoe moeilijk sommige dingen voor ze zijn en ze doen het toch.
Ik zie hoe ze doorzetten, struggelen, werken om een doel te behalen. Ik zie wat een leuke mensen het worden.
Dat maakt me trots. En dat vertel ik ze.
Want waarom zou ik dat voor me houden?
‘Overdrijf niet zo mam’, zeggen ze dan, terwijl ze glimlachen als de woorden doordringen.
En ik weet dat ze mijn woorden ooit gaan missen.

Ik zeg het tegen mijn moeder, die een dagje ouder wordt en doorzet in wat ze belangrijk vindt.
Ik zeg het tegen mijn broer die een geweldige toespraak houdt voor een volle zaal, tegen mijn zus tijdens een boekpresentatie.
Ik zei het laatst nog het tegen mijn man en zijn broer die samen een prachtige uitvaart regelden voor hun vader, zonder dat ze maar enig besef hadden van wat hij had gewild, omdat praten daarover geen optie was.
Ik zei het afgelopen week tegen mijn schoonzusje die, doortastend als ze is, zorgde dat het huis van mijn schoonvader werd leeggehaald en opgeruimd zonder dat wij er met zijn allen aan onderdoor zouden gaan.
Ik zeg het met grote regelmaat tegen mijn cursisten, die het nodig hebben om te voelen dat ze op de juiste weg zitten in een land dat niet bekend voor ze is.
Het zijn geen loze woorden, ik voel het echt.
‘Ik ben trots op je!’

Ik zei het zelden tegen mijzelf.
Ooit kreeg ik van iemand te horen dat ik teveel bevestiging nodig zou hebben, dat hakte er flink in.
Was dat zo en was dat dan een probleem?
Sinds kort is dat gevoel eindelijk een beetje weg.
Ja ik heb bevestiging nodig. Natuurlijk!
Net als al die andere mensen die ik een schouderklopje, een compliment, een blik van trots of een duim omhoog geef, vind ik het ook fijn om te horen dat ik goed bezig ben.

Dus tegenwoordig kan ik in de spiegel kijken en zeggen: ‘Hey Johanne, ik ben trots op je!’
En misschien is dat wel het mooiste kado aan mezelf van 2023 💖

Wees in 2024 een beetje trots op jezelf. Je bent het waard!