Dit kan echt alleen bij ons…

“Mam, ik krijg de deur van mijn slaapkamer niet open!” Als ik naar boven loop, zie ik de deurklink op de overloop liggen, terwijl het kind nog achter de dichte deur zit. Ik denk het wel even op te lossen door de deurklink weer in het daarvoor bestemde gat te steken, maar op de één of andere bijzondere manier past dat niet meer. Het lijkt of het mechaniek spoorloos verdwenen is.
Een hele tijd probeer ik van alles met scharen en schroevendraaiers, maar de deur blijft hermetisch gesloten.

“Ik ga koffie drinken, ik vind het wel lekker rustig zo,” grap ik.
“Mahaaaammmmm,” klinkt het geïrriteerd achter de deur.

Ik ben blij dat het dít kind is dat daar opgesloten zit. Ik heb er ook twee die zo claustrofobisch zijn dat ze waarschijnlijk de halve kamer al in elkaar hadden getrapt.
Terwijl ik op allerlei manieren probeer de deur open te krijgen, heeft zij daarachter vooral veel praatjes over hoe ik dat zou moeten doen.
De beste stuurlui….

Na een tijd geef ik het op. Dit gaat niet lukken.
“Je zult uit het raam moeten,” zeg ik.
Ze denkt dat ik een grapje maak, totdat ze uit haar raam ziet dat ik bij de buren een lange ladder ga halen. Ze roept me nog iets na over niet uitgebreid gaan koffie drinken bij de buren, ze kent me, en ik zwaai naar haar.

Gewapend met ladder en buurman kom ik terug.
Buurman Henk, de redder in nood, klimt naar boven en helpt haar via de dakgoot naar de slaapkamer daarnaast, waar haar zus al staat te wachten om haar naar binnen te helpen. Er flatst nog wat water over de rand bovenop haar redder, die vriendelijk zegt dat we de dakgoot ook wel eens schoon mogen maken.
Giechelend klimt dochterlief door het raam.
Even later staat ze buiten naast ons.

“Ik heb de deur maar even ingetrapt vanaf de buitenkant, want de hond zat nog op mijn slaapkamer.”

Ze hoeft niet bang meer te zijn dat haar deur weer een keer niet open kan. Het probleem is nu dat deze nooit meer dicht kan.
“We laten dit zo, handig als je een vriendje krijgt,” vind ik.
“Ik denk dat we dit ook maar zo bij je zussen gaan doen.”

“Mahaaaaammmm”, zucht ze.
En dan vertrekt ze naar haar kamer.

Met open deur.