Twee meisjes van een jaar of 8 huppelen hand in hand naar het zwembad op de camping.
Het ene meisje heeft een lichte huidskleur, een gezichtje vol sproeten en een hoofdje vol prachtig rossig haar. De roze bikini past eigenlijk net niet bij haar haarkleur en staat misschien wel juist daarom extra leuk.
Haar vriendinnetje, een meisje met een donkere huidskleur, donkere ogen en prachtige zwarte krullen, draagt een felblauw zwempak.
Twee prachtige meisjes die samen lol gaan maken in het water.
‘Je moet je wel insmeren’, zegt het rossige meisje tegen haar vriendinnetje. ‘Anders verbrand je.’
Haar vriendinnetje doet braaf wat haar gezegd wordt, dikke klodders zonnebrandcrème belanden op beide velletjes en ernaast op de tegels.
Ze smeren alsof hun leven ervan afhangt, van uitsmeren hebben ze denk ik nog niet gehoord.
Wit besmeerd kijken ze elkaar aan en lachen.
Het donkere meisje giechelt: ‘Nu lijken we precies op elkaar, zie je dat? Dezelfde kleur!’
Het rossige meisje kijkt heel verbaasd.
‘Huh, hoe bedoel je? We hadden toch al precies dezelfde kleur?’
Ze pakt de hand van haar vriendinnetje en samen springen ze in het koude water.
De zonnebrandcrème blijft achter als een vet laagje op het wateroppervlak als beide meisjes onder water verdwijnen.
Die witte laag hebben ze niet nodig om hetzelfde te zijn.
