“Een eland..”
Bij deze woorden van mijn vader schoten mijn broer, zus en ik rechtop op de achterbank.
We waren op vakantie in Zweden en wilden niets liever dan een eland in het wild zien.
Zou het dan nu eindelijk gaan gebeuren?

“.. zie je hier niet zo vaak”, maakte mijn vader zijn zin af.
We hadden het kunnen weten, het was een flauw grapje dat hij niet voor de eerste keer maakte.
“Flauw papa”, mopperden we.
Mijn vader grinnikte.
Hij vond zijn eigen grapjes altijd erg leuk.

Toch bleven we iedere keer overeind schieten als mijn vader deze woorden riep. En gelukkig kwam er een dag dat het geen grapje was, maar dat er een enorme eland voor ons op de weg stond. Indrukwekkend, groot en enigszins log, stond dit symbool van Zweden ons aan te kijken om vervolgens langzaam in het bos te verdwijnen.

De dagen en weken daarna volgden er meer, grote en kleinere. Iedere keer waren we opnieuw onder de indruk. Een sticker op je auto als teken dat je in Zweden bent geweest is leuk, maar wij gingen voor het échte beest.

Nu, jaren later, ben ik met eigen gezin in Zweden. Natuurlijk wil ik heel erg graag een eland zien, maar die kans is in het zuiden van het land vrij klein.
Als we tijdens een rit een bord zien dat zegt dat je moet oppassen voor elanden, vertel ik over het flauwe grapje dat opa vroeger altijd maakte. Vervolgens speur ik het bos naast de weg af met een blik die geen grassprietje mist, maar ik zie geen eland.

We besluiten met zijn zessen ‘op safari’ te gaan. Mijn broer wijst een gebied aan waar veel herten en zwijnen te vinden zijn.
Tijdens de schemering rijden we daar stapvoets, met alle ramen open om niets te missen. We zien honderden herten, waaronder een spierwitte waarvan ik op de één of andere manier een beetje emotioneel word, ver weg en dichtbij.
En ineens roept Lucia vanaf de achterbank:
“Een eland!”

Ik veer overeind. Zou het dan toch écht? Hier in het zuiden van Skåne? Mijn hart klopt blij. Mijn vakantie is compleet.
Dan hoor ik de grinnik op de achterbank.

“… die zie je hier niet zo vaak.”

Ik vertel mijn kinderen nóóit meer over opa’s grapjes.