zonnestraal in de sneeuw

Zij stuitert. Het sneeuwt!
Ik baal. Het sneeuwt!
Ik ben gemaakt voor de zon, ik wil zonder jas en, zoals een meisje uit mijn klas zo grappig zei, ‘korte armen’ naar buiten. Ik wil deuren en ramen open, neus in de zon, zweetdruppels op mijn hoofd.
Ik begrijp soms niet zo goed waarom ik in Nederland ben geboren, ik zou heel goed kunnen leven met een eeuwige zomer. Ik pak ieder straaltje zon mee als het even kan, ik slurp het op om er zolang mogelijk op te kunnen teren.
Mijn jongste dochter heeft het snel warm. Toen vorige week de thermometer 15 aanwees klaagde ze dat het veeeeel te warm was, snikheet. Als ik bibberend bij de kachel zit loopt zij, als het aan haar ligt, de hele dag in onderbroek door het huis. Bij 10 graden vraagt ze om het zwembadje in de tuin en is hevig geïrriteerd als ik dat nog te koud vind.
Vandaag heeft ze geluk.
Het sneeuwt!

“Wat een geluksdag” roept ze tijdens het ontbijt. Ik brom iets terug.
“Niet voor jou he mama?” weet ze goed in te schatten. “Jij bent een koukleum.”
Enthousiast gaat ze verder.
“Ik hoop dat we vandaag extra lang buiten mogen spelen, dan kunnen we sneeuwballen gooien.”
Als de juf een beetje op mij lijkt is ze zo verstandig om lekker binnen te blijven, maar dat zeg ik maar niet hardop. Ze is zo blij.
“Ik doe een warme sjaal om, als we dan een sneeuwpop gaan maken kan ik die gebruiken. Goed idee he? Hebben we nog wortels?”
Ik knik en denk ondertussen aan mijn warme bed. Een warm bad zou ook welkom zijn. Alles behalve wat me dadelijk te wachten staat: naar buiten, de auto sneeuwvrij maken en naar school glibberen.
Mijn dametje bedenkt zich ondertussen dat haar allerbeste vriendinnetje vandaag jarig is en jubelt nog een tandje harder. “Roos heeft echt vet vet vet geluk zeg, sneeuw op je verjaardag!”
Ik bedenk zelf alleen maar wat vet STOM het is dat het op 31 maart sneeuwt.
“Het is lente” brom ik.
“Ja cool he, sneeuw in de lente. Grappig toch?”
Ze blijft, ondanks haar moeder die niet bepaald deelneemt aan de feestvreugde, in een jubelende feeststemming. Gelijk heeft ze ook!

“Ik vind sneeuw wel heel mooi hoor”, probeer ik haar een beetje tegemoet te komen als we onderweg zijn naar school.
“En ik vind het ook best een beetje koud hoor”, zegt ze toegeeflijk.
“Maar ik vind het vooral leuk. Ik hoop dat het ook sneeuwt als we binnenkort gaan kamperen, dan kunnen we een sneeuwpop maken voor de caravan.”
Ik kijk haar verschrikt aan. Wat een schrikbeeld!

“Grapjeeeeeeeeeeee!!”, schatert ze.
Ik lach mee, als een boer met kiespijn en verlang naar een warm land.
Huppelend door de sneeuwvlokken gaat ze de school binnen.

Mijn zonnestraal in de sneeuw.

Zonnestraal in de sneeuw


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s