De Bellinga’s

De Bellinga’s
Mijn jongste kind is dol op de vloggende familie Bellinga. Ze verslindt hun filmpjes, die te zien zijn op YouTube, en kijkt ze graag een tweede, derde of vierendertigste keer.

Voor de lezers onder jullie die de Bellinga’s niet kennen, bofkonten, het gaat hier om een vlog-gezin met vier kinderen dat álles deelt. En dan vooral hoe goed ze het allemaal doen en hoe fijn ze het hebben.
Je ziet het gezin slaapkamers opruimen, naar pretparken gaan, knutselen, knuffelen en spelen. Nooit maken ze ruzie, nooit gaat er iets mis, nooit laat er één een enorme scheet aan tafel of kotst er iemand op de deurmat. De kinderen in dit gezin borstelen spontaan hun haren en spelen zonder ruzie. Ze praten de hele dag in verkleinwoordjes. “Zet de boodschapjes maar op het tafeltje hoor poepje.”
Fara Bellinga staat áltijd klaar voor haar kroost en lijkt verder niet zoiets als een eigen leven te hebben.

Get.A.Life.Bellinga.Girl!

In één van de filmpjes vertelt Fara met haar mooie grote puppy-ogen dat ze geen idee heeft hoe er ineens acht jonge konijntjes kunnen zijn. “Woezel en Pip hebben echt maar een kwartier bij elkaar gezeten toen we het hok schoonmaakten” zegt ze.
Ik kan me levendige voorstellen dat je je bij konijnen met zulke zoete naampjes ook niet direct denkt dat ze doen wat konijnen nou eenmaal het liefst doen. Misschien was ze voorzichtiger geweest als ze de namen Ali B. en Patty Brard hadden gekozen, dan verwacht je iets wat bij de konijnen af is.
De bevalling van haar jongste blaag deelt ze op YouTube. Ik vraag me nog wel even af of ze zich met dezelfde grote ogen heeft afgevraagd hoe dat kindje daar gekomen is. Vredig en ingetogen ligt ze er een vierde kind uit te persen in bad, geen oerschreeuw of onvertogen woord te horen.
Ik schaam me ter plekke nog een beetje extra voor de woorden die ik uitkraamde tijdens de weeën, daar was niets ingetogen en schattig aan.
Eruit met dat kind!

Moeder Fara en vader Daniel hebben altijd tijd en geduld voor spelletjes, knutselen en het maken van gezonde hapjes voor ‘de trek in de buik.’
Ze zijn altijd lief en aardig voor elkaar, het gaat daar gewoon te goed.
En mijn kind zit daar, als het aan haar ligt, uren naar te kijken.

Maar, zoals in ieder sprookje, komt uiteindelijk alles goed. De Bellinga’s gingen deze zomer op vakantie, perfect als altijd. Ze deden leuke dingen met de kinderen, lachten, speelden spelletjes waarbij ze állemaal tegen hun verlies konden en er geen dobbelstenen tegen de muur werden gekwakt van nijd, en bedachten toen ze zich dat ze nog een flesje wijn voor opa en oma mee moesten nemen.
Dus toog het perfect geklede en gekamde stel naar een Duitse wijnproeverij.

“Wat zou oma lekker vinden? En opa?”
Er moest geproefd worden, ook door de kinderen! En die dachten er niet aan dat weer uit te spugen. Ze tetterden lekker mee en proefden nog een slokje, met de camera op hun snufferd.
“Vies he?” zei moeder nog, “denk er maar aan dat het voor opa en oma is!”
En zo kreeg het gezin ineens half betweterig Nederland over zich heen, want kinderen wijn laten drinken is nou eenmaal niet heel handig.
En zo vond ik ze ineens een klein beetje leuker, want achter alle schone schijn bleken ze gelukkig toch échte mensen te zijn.
En échte mensen, met échte fouten, daar houd ik van.

Ik denk dat ik binnenkort maar eens een wijntje met Fara ga drinken. Moeders met foutjes onder elkaar.
Gekamde en ongekamde kinderen door elkaar.
De niet-zo-perfecte-Bellinga’s-en-Breetjes-challenge.

Het wordt vast gezellig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s