Verstoppertje in je hoofd

“Mama, hoe komt het eigenlijk dat ik leren lezen en rekenen moeilijker vind dan de kinderen uit mijn klas?” vraagt ze als we onderweg zijn naar school.
Ik slik. Had ik nou écht gehoopt dat ze dat nog niet in de gaten zou hebben? Ik denk het…
Maar het tegendeel is waar en haar vraag is oprecht. Ze verdient een mooi antwoord.

Ik vraag haar of ze weet wat informatie is. Dat weet ze: “Dat is alles wat je nog niet wist en wel moet weten toch?”
Ik vind het een prachtig antwoord.
Ik vertel haar over de kamertjes in haar hoofd.

“In je hoofd zitten een heleboel kamertjes. Alle kamertjes zien er anders uit: er zijn kamertjes met sommen aan de muur, kamertjes vol met boekenkasten en kamertjes met luie banken om lekker te ontspannen. Er zijn kamertjes voor je vrienden en kamertjes voor herinneringen. Er is ook een kamertje met een groot slot op de deur, daar mogen je geheimpjes in. De informatie die jouw hoofdje binnen komt wandelen moet naar zijn eigen kamertje, zodat jij het weer kunt vinden als je het nodig hebt. Maar er is een probleem: er zijn geen wegwijzers in jouw hoofdje, dus de informatie weet niet waar het naartoe moet. De letter m die je leert van juf Judith verdwaalt en gaat lui op de bank liggen slapen in het verkeerde kamertje. De som die je kan oplossen tijdens rekenen weet niet waar hij heen moet en gaat in het kamertje met het slot zitten, waar jij het niet meer kunt vinden. Dat is heel lastig voor je, want het kost veel tijd om je informatie steeds te moeten zoeken. Het is er wel, maar je weet niet waar.”
Ik doe voor hoe ze langs alle kamertjes dwaalt en op alle deuren klopt.

“Een soort verstoppertje in mijn hoofd dus” zegt ze. “Ik houd wel van verstoppertje, maar als ik moet werken is het niet fijn om eerst te zoeken, want dat duurt te lang.”
Ik vind dat ze het geweldig goed samen heeft gevat.

Ze denkt na. Dan zegt ze: “Gelukkig gaan mensen en leuke dingen wel in de goede kamertjes zitten.
Ik weet altijd dat jij een beetje raar bent en dat je goed kunt knuffelen en voorlezen. Ik weet dat papa lekker brood kan bakken, dat oma de liefste oma is en dat het op school leuk is. En ik vergeet nooit dat Roos mijn beste vriendin is. Het zou pas echt stom zijn als dat in de verkeerde kamertjes zou gaan zitten he? Dan zou ik denken dat jij lekker brood kunt bakken en dat Roos mijn oma is.”
Ze lacht hard.

Ik zou wel eens een dagje willen verdwalen in de kamertjes in haar hoofd.
Ik denk dat het er vooral heel gezellig is.

2 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s