Later als we groot zijn/ aan de stok met de tent.

Met een gezin op vakantie heeft wat voeten in de aarde. Met een groot gezin op vakantie heeft een heleboel voeten in de aarde. Maar als je gaat kamperen met een groot gezin….

De afgelopen jaren hebben we nogal wat gewisseld qua kampeermiddel. We begonnen met een simpel tentje, we waren nog met zijn tweeën en wie deed ons wat. We gingen op de bonnefooi naar Luxemburg, zetten samen de tent op en keken toe hoe één van de tentstokken zich dwars door de bovenkant van de tent boorde. Teruggaan naar huis was geen optie, we hadden geluk dat er nog een oude muffe caravan te huur stond en zo kwamen we de vakantie prima door.

We kochten een andere tent en een paar luchtbedden. De vakantie het jaar daarop sliepen we heerlijk droog in onze tent. Op de grond. Want als je een tweepersoons luchtbed koopt lig je meteen allebei op de grond als deze lek blijkt te zijn. In de verste verte konden we geen nieuw luchtbed krijgen, maar na een dag rijden en zoeken vonden we uiteindelijk iets waar op te slapen viel.

Toen kwamen de kinderen. We gingen van vouwwagen met een veel te grote voortent naar caravan waar we niet blij van werden , van grote De Waard die ons bijna ons huwelijk zou kosten tijdens het opzetten naar kleinere tent.

Vorig jaar wilden we een weekje kamperen op de camping in Limburg waar we vaker waren geweest en nu ook staan. “Gaan jullie maar lekker zwemmen, ik zet de tent wel op,” zei ik stoer. Op het moment dat ze net allemaal weg waren begon het te waaien en ging onze tunneltent een eigen leven leiden. Een paar toekijkende campingbuurmannen schoten te hulp en samen probeerden we deze enorme vlieger aan de grond te krijgen. Dat lukte. Bijna. Want terwijl aan iedere hoek iemand hing kwam ik erachter dat ik iets was vergeten. Één tentstok. Nou klinkt dat niet belangrijk, één tentstok, maar in dit geval bleek het behoorlijk cruciaal. We propten de hele rotzooi achter in de auto en huurden een chaletje. Veel duurder, niet volgens planning, maar droog en zonder stokken.

De tent belandde achter in de schuur. Wat nu? We zetten samen alles eens even op een rijtje.

We moeten sowieso met een aanhanger rijden. Hoe minder tentstokken hoe beter. Hoe minder luchtbedden hoe beter. Hoe sneller opgeruimd bij regen hoe beter. Hoe sneller opgezet hoe beter voor ons huwelijk. Maar we willen wel het kampeergevoel houden, dus géén caravan.

Dit jaar staan we weer op onze favoriete camping in Limburg. Niet in een muffe caravan, niet in een chalet, maar in onze vouwwagen. We hebben een keuken, bedden, opbergruimte én het ultieme kampeergevoel. We hebben weinig stokken nodig, klappen het hele ding binnen no-time zonder ruzie uit en in. De eigenaars hielpen ons zélfs even herinneren alle stokken mee te nemen dit jaar. We zijn blij.

Naast ons stond tot vandaag een leuk stel, wat ouder dan wij en zonder kinderen op vakantie. Samen in een mooie kleine tent, sportieve fietsen, wandelschoenen, klein kookstelletje. Het ziet er zo gemoedelijk uit, eenvoudig en ontspannen. Ze wandelen, fietsen, lezen een boek. En wij zien het en fantaseren over later. Later als we weer met zijn tweeën op vakantie gaan. Hopelijk duurt het nog een hele tijd, maar toch… We fantaseren over wandelen wanneer we willen, fietsen wanneer we willen, terrasjes pakken en boeken lezen zonder dat we gestoord worden. En we fantaseren over de tent die we dan kopen. Eenvoudig, met echte stokken die we niet vergeten, met een goed luchtbed en een klein kookstelletje. Terug naar zo eenvoudig mogelijk.

Later, als we groot zijn.

Op zoek naar een leuke camping? https://www.campingnatuurlijklimburg.be/nl/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s