Kabouter in quarantaine.

Lucia is met haar twee vriendjes aan het fietsen op straat en komt naar me toe.
” Mama, mag ik een mes?”
” Ehhh, waar heb jij een mes voor nodig?”
( Laat ik het vooral eerst even checken voordat ik nee zeg! Kleuter + mes + fiets = geen goed plan )
” We willen het deurtje openmaken van de kabouter. Hij zit in de boom, we zien het deurtje, maar hij doet niet open. Dus hebben we een mes nodig.”

Oké….
Ik ga dit niet afdoen met ‘ kabouters bestaan niet,’ ik vind de fantasie van een kleuter zo’n prachtig íets.

” Heb je netjes aangeklopt? Ik zou het ook niet leuk vinden als je met een mes bij mijn deur staat,” vraag ik.
” Hij doet niet open zeg ik toch. Mag ik nu dat mes?”

Marcel komt aanlopen en hoort het verhaal aan:
” Die kabouter is in quarantaine joh, die mág nu helemaal niet opendoen!” zegt hij.
” Oh ja, het coronavirus, arme kabouter,” zegt ze begrijpend en fietst weg.
Zonder mes.

Een uurtje later zie ik een paar bloemetjes liggen voor de boom.
Goed voor elkaar zorgen zit er al vroeg in.

Ze gelooft in kabouters in quarantaine.
En in zorgen voor elkaar.
Mijn kleuter van deze tijd. ❤

2 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s