Sterrenkijkers

Als ik die vrijdagmiddag het huis binnenkom, ziet Oog het meteen: ze zijn allemaal thuis. Met allemaal bedoel ik in dit geval : mijn eigen vier meiden én die twee die zich hier erg thuis voelen. Overal liggen tassen, jassen, schoenen en logeerspullen. Humeur moppert wat en Oor constateert dat ze allemaal boven zijn. Brein is moe na een lange dag en sust: “Ze ruimen straks heus zelf wel op.”

Ze eten pannenkoeken onder de veranda, werken een aantal mierzoete marshmallows weg en gaan buiten in een warm bad. Met natte haartjes en rode wangen kruipen de jongste twee onder de wol. Twee koppies op één kussen. Wat zijn ze leuk samen. Ze giechelen en kletsen.
Oor en Oog vinden het schattig. Brein fluistert: “Wacht maar…”

“Nu wil ik graag naar mama,” hoort Oor tien minuten later. Oog ziet een bibberend lipje. Oh jee. Daar gaan we. “Dit hebben we eerder meegemaakt,” zegt Brein.
Lucia, Copy- paste is haar tweede naam, begint ook te huilen.
“Ik wil ook naar mamaaaaaa.”
“Ehhhh, ik sta hier, dat weet je?” Ze pakt mijn hand en trekt me naar zich toe.
“Ik wil naar mama, je moet híer blijven,” huilt ze hartverscheurend . “Mag het ietsje zachter?” moppert Oor.
Roos houdt op met bijna-huilen en kijkt verbaasd naar haar vriendinnetje. Hier kan ze niet tegenop. Copy-paste wint.
Roos draait zich om en valt in slaap.

Het is twee uur in de nacht signaleert Linkeroog als het naar de wekker tuurt. Oog vraagt zich af waarom het wakker is geworden. Rechteroog is eigenwijs en blijft gewoon dicht. De rest van mijn zintuigen doen aanstalten Linkeroog te volgen en te ontdekken wat de reden is van het feit dat ik op dit onzalige tijdstip uit mijn slaap ben ontwaakt.
Langzaam wordt Oor wakker. Gehuil. Oorverdovend! Oor probeert het geluid te filteren: Is het levensbedreigend, is het een bange droom of een natte broek? Het filteren hapert ergens. Er is iets ánders dan anders.
Brein wordt inmiddels ook langzaam wakker en bemoeit zich ermee:
“Er zijn logeetjes, dit is geen geluid van je eigen kind. Jij moet gaan kijken Oog.”

In bed ligt Roos te huilen. Oorverdovend. Ze wil naar mama. Nú. Meteen!
Brein gaat aan het werk:
“Het is midden in de nacht. Ik kan bellen dat ze haar komen halen, dat weet ik, maar ik weet ook wat voor dag ze hebben gehad. Ik wil ze dat nu niet aandoen.”
Ik ga tussen beide kleuters liggen. Copy-paste is ook wakker en huilt gezellig een deuntje mee. Het gaat steeds harder, tegen elkaar op. Als je ’s nachts wakker wordt wil je je eigen moeder, niet die van een vriendinnetje. Vertel mij wat! De moeders van mijn jeugdvriendinnetjes rennen nóg weg als ze me aan zien komen. Hoe vaak ik in het holst van de nacht naar huis ben gebracht is niet meer op twee handen te tellen.

Zusje Anne is inmiddels ook wakker en kruipt aandoenlijk lief naast haar huilende zusje. Roos duikt in haar armen, maar blijft huilen.

” Tijd voor actie,” zegt Brein.

“Wie gaat er mee wat drinken beneden. In het donker.”
Grote ogen kijken me aan.
“Mag dat?”
Jazeker mag dat. Nou ja, eigenlijk niet, want ik heb enorm behoefte aan slaap en mijn warme bed.
Maar we doen het gewoon.
“Wij gaan ook mee,” roepen Sanna en Anne. Ach ja, hoe meer zielen…

Beneden worden bekers tevoorschijn gehaald én de sterrenkijker van Sanna. Eén voor één kijken de meiden naar de sterren.
“Mijn wens is in vervulling,” roept Sanna, “eindelijk mag ik midden in de nacht naar de sterren kijken.”
“Ik zie een vallende ster,” zegt Lucia. “Ik mag een wens doen, ik wens nóg meer vallende sterren.”

Vijf minuten later slapen ze allemaal. Ik kan terug naar mijn warme bed.

” Eigenlijk ben je soms best een leuke moeder,” fluistert Brein, dat heb je leuk opgelost.”
Ik hoor het niet meer. Oor slaapt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s