Jan Terlouw

Die momenten dat je je met je 44 jaar oud een klein intens gelukkig meisje voelt….

Na de opening van de tentoonstelling van Janneke Brinkman ( voor een artikel ), waarbij ik eerlijk gezegd vooral op het puntje van mijn stoel zat tijdens het spreken van Jan Terlouw, zat de beste man even rustig bij te komen.

Met een rood hoofd en de vraag: ” Meneer Terlouw, ik heb een kleinemeisjesachtige vraag aan u, mag dat? ” liep ik op hem af. Ik wilde zo graag een foto van deze geweldige man.

” Kom dan eerst maar eens even naast me zitten,” was het vriendelijke antwoord.

Tijdens ons leuke gesprekje daarna vertelde hij dat hij een gedicht had geschreven, maar het tijdens de opening toch maar niet had voorgelezen.

” Mag ik het horen? ” vroeg ik onbeschaamd ( mijn man noemt dat ontwapenend ). Het kleine meisje in me was nu toch al losgelaten.

Een a4- tje werd uit zijn binnenzak gehaald en hij las het me voor. Een prachtig gedicht over de plataan in zijn tuin.

” Het rijmt, het bezit metrum en het slaat ook nog ergens op. Dan zal het wel een goed gedicht zijn,” eindigde hij met een knipoog.

Persoonlijk voorgelezen én op de foto,

de dag van het kleine meisje in mij kan niét meer stuk!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s